OPŠTINA DANILOVGRAD

Samo dva groblja na teritoriji katastarske opštine Danilovgrad – groblje u Spužu i katastarskoj opštini Vrela vlasništvo su države Crne Gore, dok su sva ostala u vlasništvu Mitropolije crnogorsko-primorske, saznaje Pobjeda.

U vlasništvu države je i crkva, odnosno, kako se navodi u listu nepokretnosti bogomolja u katastarskoj opštini Vrela, sa adresom, kao i groblje.

Prema informacijama Pobjede, većina upisa vlasništva obavljena je 1992. godine, a država se nije pojavljivala kao zainteresovana strana oko vlasništva nad grobljima, čak ni kada je zakon obavezivao.

Upisi

Nekoliko bogomolja i grobalja na teritoriji Danilovgrada u vlasništvu su lokalnih crkava – Svetog Spasa, Crkva Sveti Sava u Mandićima, Sveti Đorđe – Ržišta, Crkva Sveti Đorđe – Dabojevići, Crkva Sveti blagovijest – Bobulja, Crkva Sveti Simeun – Kupinovo, Crkva Svetog Nikole – Baljevac, Crkva Svetog Jovana – Bare Šumanovića, Crkva Gornji Martinići ili dobro Manastira Ćelija piperska…

Sve pobrojane crkve su – dio Srpske pravoslavne crkve!

List nepokretnosti

Filijala Uprave za nekretnine Danilovgrad jedna je od rijetkih koja je Upravi za imovinu dostavila tražene podatke o imovini vjerskih zajednica na svojoj teritoriji. Kako se moglo i očekivati: skoro sva imovina – manastiri, crkve, groblja, zemljište, šume, livade, pašnjaci – vode se na Mitropoliju crnogorsko-primorsku Srpske pravoslavne crkve.

Čak i grobna mjesta u seoskim mjesnim zajednicama i komunima, o čemu vjerovatno nemaju informaciju mnoga bratstva i porodice u opštini Danilovgrad, piše Pobjeda.

Uprava za imovinu traži podatke o imovini vjerskih zajednica u našoj zemlji kako bi ustanovili ko je stvarni vlasnik, a na što ih je obavezao nedavno usvojeni Zakon o slobodi vjeroispovijesti ili uvjerenja i pravnom položaju vjerskih zajednica.

Prema tom zakonu – kojem se jedino protivi Srpska crkva uz podršku prosrpskog političkog bloka i zvanične Srbije i Rusije – crkvena imovina koja predstavlja kulturnu baštinu Crne Gore i koja je do 1918. godine bila u vlasništvu države, a koja je u međuvremenu prepisana na SPC, biće vraćena Crnoj Gori.

Godinama Crnogorska pravoslavna crkva kao i nevladino udruženje Crnogorski pokret pokušavaju da dokažu da su u Crnoj Gori, u protekle tri decenije, nezakonito na SPC upisani vjerski objekti i ostala imovina Pravoslavne crkve, ali uzalud. Sve tužbe koje su pokrenuli protiv nepoznatih osoba iz Uprave za nekretnine koje stoje iza tih upisa su odbijene.

Uprava za imovinu ima rok od godinu dana od dana stupanja na snagu Zakona o slobodi vjeroispovijesti (8. januar) da okonča posao utvrđivanja vlasništva.

Ali i da pruži zvaničan odgovor: kako je i ko je upisivao imovinu, koja je pripadala selima i bratstvima, na ime Srpske pravoslavne crkve.

Pravilnik

Jedan od dokumenata do kojeg je Pobjeda došla, a datira iz 1992. godine, nalaže tadašnjim katastrima da se: „za svu imovinu pravoslavne vjeroispovijesti za vlasnika piše: Mitropolija crnogorsko-primorska, Cetinje, manastir.

U Pravilniku se navodi i da „za vlasništvo katoličke vjeroispovijesti u opštinama Bar, Ulcinj, Cetinje, Nikšić, Titograd i Plav, za vlasnika uvijek jedinstveno upisati: Arcibiskupija Barska i Primasija Srpska, Bar, Popovići br. 98“.

“U ostalim opštinama za nepokretnosti vlasništva katoličke vjeroispovijesti upisivati: Biskupski ordinarijat Kotor i šifra… Za imovnu islamske vjeroispovijesti upisati: Islamska zajednica u SR Crnoj Gori”, piše u tom dokumentu.