KAŠĆELAN PORUČIO

Žrtva Belvederskih ustanika trebalo bi da bude nauk za vrijeme današnje, kada se razni interesi komešaju na uštrb Crne Gore i njenih građana, i kada se na najprizemniji način kidiše na njeno državno biće, imovinu i samostalnost, kazao je gradonačelnik Prijestonice Cetinje Aleksandar Kašćelan.

Polaganjem vijenaca na spomen-ploču na Belvederu obilježena je 84. godišnjica Belvederskih događaja, kada je nastradalo šest, a povrijeđeno više od 20 učesnika protesta protiv potlačenog položaja Crne Gore i Crnogoraca u kraljevini Jugoslaviji, saopšteno je iz Prijestonice.

U znak sjećanja na učesnike Belvederskog događaja iz 1936. godine vijence na spomen obilježje položili su pored Kašćelana, predsjednica Skupštine Prijestonice Cetinje Maja Ćetković i predsjednik Udruženja boraca Narodnooslobodilačkog rata i antifašista Cetinja Stevan Radunović.

Kašćelan je kazao da se na Belvederu 26. juna 1936. godine branila crnogorska čast i sloboda, koju nenarodni režim kraljevine Jugoslavije nikakvom prisilom nije mogao istjerati iz srca junaka iz Katunske i Riječke nahije, i svih krajeva naše otete domovine.

„Belvederski događaj, koji je nadomak Cetinja okupio između tri i četiri hiljade građana iz svih krajeva Crne Gore, pod crvenim cnogorskim bajrakom, bio je jasan iskaz neslaganja sa nasilnom asimilacijom, terorom, lošim tretmanom i nepravdom koja je učinjena Crnoj Gori i Crnogorcima 1918. i u godinama koje su uslijedile. Bio je to izraz nezadovoljstva i zbog masovnih hapšenja, internacija i mučenja članova i simpatizera ilegalne Komunističke partije u Crnoj Gori, ali i jednistven događaj koji su združeno organizovali federalisti i komunisti“, rekao je Kašćelan.

Prema njegovim njegovim riječima, iz tog čina zajedničke borbe za slobodu i danas bi se mogle izvući pouke o tome da su razlike u političkim viđenjima dobrodošle, ali da je neupitna Crna Gora, njena državnost i nezavisnost.

„Belvederska događanja ili Krvavi Belveder, kako se u narodu o njemu kazuje, Crnogorci su platili životima, teškim ranjavanjima i utamničenjima u zatvoru u Bogdanovom kraju. Ali ni prosuti životi, ni ljute rane, ni tamnički život, nijesu teški kao potlačenost u sopstvenoj zemlji. Žrtva Belvederskih ustanika trebala bi biti nauk za vrijeme današnje, kada se razni interesi komešaju na uštrb Crne Gore i njenih građana, i kada se na najprizemniji način kidiše na njeno državno biće, imovinu i samostalnost“, kazao je Kašćelan.

On je ocijenio i da je vrijeme demantovalo sve nasilne pokušaje da se utre i izbriše ime Crnogorsko.

„Pametni narodi uče na svojim, ali i na tuđim greškama, a mudri i na iskustvu i strateškim partnerstvima. Vjerujem da smo kao narod i država i pametni i mudri da prevaziđemo aktuelni trenutak, i da nas je mučno iskustvo iz prošlog vijeka naučilo da se ne zanosimo „bratskim zagrljajem“, jer u svakom domu, ako ćemo pravo, može biti samo jedan domaćin od doma. Crna Gora, naša kuća“, rekao je Kašćelan.

U Belvederskim događajima smrtno su stradali Jovan Šofranc, Stevo Vujović, Ilija Ražnjatović, Šunjo Vukmanović, Niko Petričević i Marko Jovićević.