GORAN SEKULOVIC

Knjiga Radivoja Rada Brajovica “Sjecanja”, je toliko obimna, zanrovski i tematski raznovrsna i bogata, da je nemoguce u jednom clanku, tj. osvrtu dati ni priblizno adekvatnu sliku i iole objektivnu i stvarnu ocjenu njenih rezultata i ukupnog drustvenog salda. Prvo, pisao ju je covjek bogatog zivotnog i radnog iskustva koji je duboko usao u devetu deceniju zivota. I da nije bio na svim funkcijama na kojima je bio, imao bi sto da kaze i poruci.

Drugo, pisao ju je covjek “znanja”, ali i covjek “akcije”, tj. “prakse” i to iz njenih raznovrsnih izvora i sfera, kako omladinsko-aktivistickog i ekonomsko-privrednog, pa cak i kulturno-naucno-publicisticko-stvaralackog (ne treba, izmedu ostalog, nikako zaboraviti, naprotiv!, uz ovu publicisticku knjigu najfinije prede, da je Brajovic kao magistar nauka (ekonomski smjer na Pravnom fakultetu u Beogradu) bio izabran za viseg predavaca na Pravnom fakultetu u Titogradu i da je autor jedne od izuzetno vaznih crnogorskih odrednica u Enciklopediji Jugoslaviji), tako i visedecenijskog politickog i drzavnog angazovanja, a “na kraju”, odnosno kao “krem krema” treba istaci cinjenicu koja je alfa i omega svega da ju je pisao stamen i smio, hrabar i cestit, odgovoran i samosvijestan (a bez ovoga nema kritickog i istinitog suda i tvrdenja) covjek, covjek od integriteta, morala i dostojanstva.

Trece, bez obzira sto je svako vrijeme ljudsko, covjekovo vrijeme i bez obzira sto kako pise u Bibliji, postoji vrijeme gradnje i vrijeme rusenja, Brajovicevo prisustvo u zivotu se desilo u dijelu izuzetno velike i znacajne novovjekovne ili moze se reci i savremene epohe koja je po svim parametrima – tehnolosko-vojnim, ekonomsko-industrijskim, politicko-drzavnim, nacionalnim, drustvenim, socijalnim, revolucionarnim – bila jedna od najinteresantnijih i najdinamicnijih drustvenih sekvenci moze se
reci cak i ukupne ljudske poznate istorije.

Cetvrto, i njegovo konkretno vrijeme, vrijeme njegovog individualnog politickog angazovanja, da ostanemo samo na njemu, desilo se u jednom izuzetnom drustvenom periodu, osobito cini se za Crnu Goru, sto se moze lapidarno okarakterisati i kao njegovim ucestvovanjem u velikom istorijskom gradenju i procesu obnove nezavisne Crne Gore kao dijelom i pripadnistvom jedne, ipak, medu ostalim povlastene posebne “medugeneracije” u kojoj je on kao pojedinac opet imao jedno sasvim autenticno, uvazeno i prepoznatljivo mjesto.

Peto, sesto, sedmo… Daleko bi nas odvelo ovo tako potrebno analiticko “seciranje” svih neophodnih okolnosti, uslova, toka, procesa, ogranicenja, rezultata svake drustvene epohe, pa i one u kojoj je djelovao Radivoje Rade Brajovic. Djelovao na nju koliko je djelovala i ona njega. Kao sto je to uostalom jedan od neiskorjenjivih ontoloskih drustvenih zakona od postanka covjecanstva. I sto se onda, konacno, moze reci u jednom obicnom clanku, prije svega ogranicenom po prostoru, o jednoj takvoj knjizi kao sto je Brajovicevo “Sjecanje”? Pokusacemo samo da lociramo one nama posebno zanimljive njene dijelove i potom da dubinu i bogatstvo nenih poruka povezemo sa sadasnjoscu i buducnoscu Crne Gore. Jer, “Brajovic nikada nije razmisljao sa pozicije pripadnika jedne politicki porazene nomenklature” (prof. dr Latinka Perovic). Posebno je zato i danas Brajovic s pravom sav upucen svojim i “Sjecanima” i ukupnim angazmanima i habitusom na buducnost Crne Gore, njenu dugorocnu stabilnost i njen svestrani prospetitet.

U ovoj knjizi Brajovic je napisao vise “knjiga”, tj. relativno samostalnih njenih dijelova i pasaza, izuzetno raznovrsnih i zanimljivih. Od podsjecanja zavicajno-crnogorskog na djetinjstvo i ranu mladost, osobito ratnu, kada je imao i bliske susrete sa smrcu, odnosno neprijateljskim rafalima, mecima i granatama, pa poratnu i skolovanje sve do gimnazijske mature, do sugestivnih krokija i mini-portreta o Mirku Kovacu, Veselinu Duranovicu, Ivanu Stambolicu, Anti Markovicu, Veljku Milatovicu (za koga je napisao i ovo: Svaki oblik uliznistva bio mu je tud do gadenja. Takvih se klonio koliko je god mogao”).

Zatim vrlo upecatljivih i literarno-avanturistickih storija, posebno o stricu Nisi Brajovicu, kao i o mladem bratu Mihailu – Migudu – Miselu, ali i o neizbjeznoj tzv. antibirokratskoj revoluciji (“U publicistickim i istoriografskim radovima tesko je naci opis antibirokratske revolucije u Crnoj Gori koji je uporediv sa njenom anatomijom u Brajovicevim “Sjecanjima” – prof. dr Latinka Perovic), te svakako ne na kraju i putopisnih reportaza sa otkrivanja i obilazaka brojnih najljepsih bisera crnogorskih prirodnih ljepota i pejzaza i mnogih, mnogih drugih mini-priloga sa uistinu maksimalnim znacenjima i porukama.

O licnosti Radivoja Rada Brajovica moze se mnogo toga reci. Bio je “student generacije”, a ovako objasnjava kako je postao clan
Partije: “Mislim da im je pomalo bilo neprijatno da ‘student generacije’ i njihov drug ne bude sa njima u partijskoj generaciji, u kojoj treba da su najbolji”.

Rad bez privilegija bio je u ono socijalisticko-samoupravno doba i njegova moralna norma. Vise puta nije prihvatao ponudene funkcije sto ni tada, a ni sada nije bila bas uobicajena pojava, osobito u crnogorskom drustvu: nije se slozio da bude postavljen za saveznog ministra unutrasnjih poslova, odbio je cak i kandidaturu za saveznog premijera, a nije prihvatio ni poziv da bude potpredsednik u Vladi Branka Mikulica, kao ni ponudu za jugoslovenskog ambasadora u Cehoslovackoj.

Brajovic za nacionalizam kaze da je “izgubljeno vreme jedne generacije”. Aktivista i rukovodilac omladinskih radnih akcija i brigada (“Nije moguce citaocu docarati atmosferu koja je vladala na radnim akcijama”), Brajovic je s pravom i cak i obavezom, koje se on nikada nije libio, naprotiv, mogao da poruci: “Teze je graditi nego rusiti”.

U odjeljku “Obrazovanje, kultura i nauka” Brajovic govori i o, s pravom, “Periklovom dobu u razvoju institucija kulture u Crnoj Gori”. Primjecuje da na to doba “dana se gleda previse pojednostavljeno, a nerijetko i pogresno. Govori se, na primjer, da su vlast i politika malo uradili na jacanju nacionalnog i kulturnog identiteta. Kao da je vlast mogla i trebala da administrativno ili politickom prisilom izgraduje svijest o nacionalnom i kulturnom identitetu. U drustvu socijalisticke demokratije, ta se svijest jedino mogla izgradivati kroz procese nacionalne i kulturne emancipacije koji pocivaju na djelatnosti temeljnih institucija, njihovim istrazivanjima u oblastima kulture, nauke i posebno istorije, publikovanjem rezultata tih istrazivanja i njihovim unosenjem u skolske programe i najsirim obavjestavanjem gradana preko javnih medija. To je bio put za koji se opredijelila politika”. I to je jedini put svake demokratske politike. Ali, ovo ne abolira istu tu politiku od njenog dijela odgovornosti, angazovanog stava i utvrdivanja kriterijuma za konstituisanje kritickog korpusa institucija, dakle, upravo od onoga sto ona i dan-danas zamjera (barem u izjavama dva drzavna celnika) kulturnim i naucnim stvaraocima.

Brajovic dalje pise: “Moze se reci da je u pogledu kritickog sagledavanja pitanja drzavnog nacionalnog i kulturnog identiteta
politika isla ispred naucnih i kulturnih institucija. A u analizi nacionalnog pitanja crnogorskog naroda, medu politicarima, najdalje je otisao Veselin Duranovic, glavni kreator Platforme o kulturi.”

Moze se reci cak da je i danas uglavnom tako. Ovo Brajovicevo saznanje moze i danas pomoci u formulisanju i realizaciji crnogorske nacionalne i drzavne identitetske strategije! U doba o kojemu govori Brajovic bilo je razlike u odnosu na danas, i pozitivnih i negativnih, ali kada se pogleda stanje danas, koje nije mnogo poboljsano u identitetskoj sferi (crkveno-pravoslavno pitanje, kultura, nauka, skolstvo, mediji), naprotiv! (dovoljno je samo pogledati broj etnickih i nacionalnih Crnogoraca u popisima tada i sada!), mogli bi se u najvecoj mjeri sloziti sa ovom autorovom opaskom. Kao i sa sljedecom: “Samo je nekolicina naucnika i kulturnih radnika isla ispred od onoga sto su bili stavovi drzavnog i partijskog rukovodstva, kao sto su to bili Milorad Stojovic, Sreten Perovic, Branko Banjevic, Radoje i Danilo Radojevic, Vojislav Nikcevic i jos nekolicina. Pojedinci mogu, i to je korisno, da idu ispred, ili znatno ispred politike. Ali zvanicna politika mora da procijeni realne mogucnosti promjena”.

Da bi to politika mogla uciniti, ona mora planirati i stvarati mnoge neophodne pripreme i pretpostavke za zeljene promjene i ciljeve na mnogim drustvenim i stvaralackim tackama u identitetskoj sferi, a to kod nas tako cesto nedostaje, jer se ne izvrse na vrijeme i u dovoljnoj mjeri. A iz rubrike “tada i sada” je jos jedna Brajoviceva ocjena o vremenu jugoslovenskog socijalizma: “Vladajuca istoriografija od vremena tzv. antibirokratske revolucije u Crnoj Gori i Srbiji se udaljila od kritickog i objektivnog sagledavanja toga vremena. Uproscavanjem, ili namjernom demonizacijom jugoslovenskog socijalizma i ideje komunizma nastoji se izjednaciti jugoslovenski socijalizam sa staljinizmom ili kasnije sa realsocijalizmom koji je bio vladajuci u istocnoevropskim zemljama, koje su bile pod apsolutnom dominacijom Sovjetskog Saveza. Takva istoriografija ne moze da bude pouzdan izvor o vremenu socijalizma i o njegovom sistemu u Jugoslaviji.

Partija jeste imala kontrolu nad cjelokupnim sistemom vlasti do sukoba sa Informbiroom i Staljinom. Poslije se Jugoslavija i Crna Gora ubrzano oslobadaju administrativnog upravljanja i kontrole Partije nad sistemom vlasti. I drzava i Partija se demokratizuju… U Predsjednistvo drzave po polozaju ulaze predsjednici Skupstine i Saveza komunista Crne Gore, a kasnije, da bi se izbjegla kumulaciju funkcija u drzavnim organima, predsjednik Skupstine nije vise clan Predsjednistva drzave po polozaju… Dakle, radi se o medusobnoj saradnji, a ne o naredbodavcima i izvrsiocima”.

I sa ovim njegovim stavom se mozemo u osnovi sloziti, bez obzira sto je priroda jednopartijskog monopola, u krajnjem, zakonito morala biti objektivna kocnica dalje demokratizacije socijalistickog samoupravljanja. Sloziti, dakle, svakako, tim prije sto danas u demokratskom visepartizmu imamo visok stepen prisutnosti u mnogim sferama drustva negativnih strana partitokratije, kao i sistemsku kumulaciju funkcija, koja gotovo nikome “ne bode oci” i koja je “sveta krava” i vlasti i opoziciji. Uz ideoloska ogranicenja jednopartijskog monopola koja su na kraju u tzv. Mikulicevoj komisiji konsenzualno prevazidena, ali prekasno, postojale su i druge vrste ogranicenja, i bliske i razlicite, kao sto je npr. neuvodenje Vijeca udruzenog rada i na federalni nivo, koje je moglo da se shvatalo na pozitivan, produktivan, stvaralacki i civilizacijski nacin (o cemu je autor ovog teksta i sam pisao u to doba), da bude kasnije i u funkciji pomoci i doprinosa i Vladi Ante Markovica u njegovom nastojanju da ekonomski, privredno, civilizacijski, evropski umrezi i integrise jugoslovensko drustvo, sto je dakako bio posljednji pokusaj izbjegavanja buduceg krvavog rata i spasa demokratske (kon)federalne Jugoslavije kao dobrovoljnog udruzivanja njenih drzavnih konstituenata i simbolicki posljednja slamka za koju su se hvatali svi jugoslovenski gradani demokratske orijentacije pred sveopsti potop zemlje i uoci samog totalnog mraka u Krlezinoj balkanskoj krcmi.

Markovica, koji je sa svojim Savezom reformskih snaga bio objedinitelj svih antinacionalistickih snaga u bivsoj SFRJ na njenom zalasku, pa naravno i svih tadasnjih odgovarajucih politickih snaga i partija u Crnoj Gori, o cemu tako dokumentovano i sugestivno pise Brajovic.

Brajovicevo tacno i cinjenicno formulisano osjecanje i stanoviste – “Berlinski zid je za nas pao jos 1948. godine” (“jedna od
iluzija i Brajoviceve generacije”, kako zapisa prof. dr Latinka Perovic), uz to sto je, dakle, svakako bilo objektivno preuranjeno sa aspekta medunarodnih okolnosti, naravno ne i sa jugoslovenskih posebno vizionarsko-buducnosnih, nosilo je sobom svu erupciju, otvorenost i snagu demokratskog, prosperitetnog i civilizacijskog hoda, toliko sveprisutnu i oslobadajucu da je moramo prepoznati kao dio pozitivnog komunisticko-idejnog i socijalisticko-prakticnog antifasistickog jugoslovenskog nasljeda (na koje s velikim pravom uporno i odlucno insistira Brajovic i u ovoj knjizi) i u savremenoj, suverenoj i demokratskoj, Crnoj Gori i njenoj kosmopolitskoj otvorenosti prema cjelini svijeta, te odlucnoj upucenosti njene elite na pripadnistvo najrazvijenim njegovim strukturama i dijelovima, utemeljenoj u crnogorskoj hiljadugodisnjoj i etnicko-nacionalnoj i eticko-aksioloskoj ontologiji. To sto su sasvim suprotne snage – izuzetno raznovrsnog i cesto medusobno potpuno suprotnog porijekla, karaktera, opredjeljenja i ispoljavanja – i danas u zemlji veoma jake i koje u krajnjem bi Crnu Goru jos od kobne i tragicne 1918. g. preusmjerile od Evrope ka azijatskom smjeru i to, naravno, u onom negativnom istorijskom naslijedenom znacenju toga pojma, govori “samo” to da proevropska i demokratska politicka crnogorska elita mora biti jos odlucnija, organizovanija, obrazovanija i dosljednija, ali i lojalnija, iskrenija i posvecenija prema svome jedinom otacestvu – Crnoj Gori, crnogorskom narodu (“vjerne sinove… da ne izgube ni malo od svoje dicne narodnosti crnogorske”, jedna je od poruka Njegosa), svim drugim narodima i njenim gradanima. Brajovic je svakako pripadao toj generaciji obrazovanih, strucnih, modernih, dosljedno crnogorskih i samo na toj medunacionalnoj i medurepublicko-pokrajinskoj ravnopravnoj osnovi jugoslovenskih (“Zajednistvo opstaje na zajednickim interesima i zajednickim ciljevima, a ne na sili”), antidogmatskih, antistaljinistickih, demokratski orijentisanih kadrova. Takvih kadrova svakako Crnoj Gori treba i danas, naravno u geopoliticki izmijenjenim okolnostima no zbog toga cak mozda jos i vise i urgentnije. Pravo pitanje je koliko smo toga svjesni i koliko se ulaze u “proizvodnju”, tj. obrazovanje i stasavanje upravo takvih kadrova, danas kada imamo toliko nasih domacih univerziteta i fakulteta – na kojima po meritornom tvrdenju njihovog nastavnog kadra studenti vrlo malo znaju o crnogorskim vrijednostima i habitusima i de se nazalost uglavnom (a prethodno u osnovnim i srednjim skolama) u nastavnim disciplinama, tj. predmetima i u njihovom sadrzaju marginalizuju drustveno-humanisticke nauke, osobito one iz korpusa nacionalnih crnogorskih istorijskih, filozofskih, knjizevnih, etickih, etnicko-narodnih, antropoloskih, aksioloskih, pravoslavno-vjersko-crkveno-ekumenskih i drugih ontoloskih i fenomenoloskih crnogorskih autenticnosti, osobina i posebnosti kao dijela svjetskog bogatstva naroda i drzava – da vise ne mozemo se “vaditi” na objektivnu okolnost skolovanja vani, pretezno u Srbiji kao nekada, sto je bio objektivni alibi za mnoge tadasnje teskoce, osobito u izgradnji i ocuvanju crnogorskog identiteta.

Odgovor je blago receno – sasvim nedovoljno. Da bi se to promijenilo potrebno je imati znanje i samosvijest o nepromijenjenom, odnosno stalnom i gotovo “vjecnom” strateskom i instrumentalnom znacaju i sredstvu Crne Gore za svaku dosadasnju, ali i sadasnju i buducu velikosrpsku (kao i svaku drugu slicnu velikodrzavnu ma s kojih pozicija dolazile i mogu da dodu) imperijalnu politiku, potrebno je imati strategije razlicitih nivoa, pocev od onih drzavno i nacionalno geostrateskih i geopolitickih, pa sve do onih operativnih i primjenljivih u mnogim sferama drustva, osobito u prosvjeti, nauci, kulturi, medijima… Potrebno je citati knjigu “Sjecanja”, Radivoja Rada Brajovica.

0 comments

You must be logged in to post a comment.

  • "Budva da bude perspektivnije i bolje društvo"
    on 26/05/2024 at 19:06

    Potpredsjednica Demokrata i druga na izbornoj listi Dragana Kažanegra Stanišić iskoristila je danas svoje biračko pravo u Pržnu, pozivajući građane Budve da učine isto.

  • "OSI onemogućeno samostalno ostvarivanje biračkog prava"
    on 26/05/2024 at 13:53

    Niti jedno od svih 28 posmatranih biračkih mjesta u Budvi nije u potpunosti pristupačno osobama oštećenog vida što znači da na biračkom mjestu nije dostupan šablon za glasanje koji je izrađen u tamnoj boji od čvršćeg, postojanog materijala sa prorezima gdje su brojevi izbornih lista, te da etison trake nijesu pravilno postavljene, saopštio je izvršni direktor NVO Savez slijepih Crne Gore Goran Macanović.

  • "Ne odustajemo od programa Evropa Sad 2"
    on 25/05/2024 at 18:10

    PES sigurno neće povlačiti predloge čiji je idejni tvorac i autor, a neće odustajati ni od ekonomskog programa Evropa Sad 2, koji je osnova za bolji život i ekonomski prosperitet svih naših građana, poručio je poslanik Pokreta Evropa sad (PES) Darko Dragović.

  • PES neće povući iz procedure rezoluciju o Jasenovcu
    on 25/05/2024 at 17:10

    Poslanički klub PES je podržao rezoluciju o Jasenovcu i neće je povlačiti iz skupštinske procedure, kategoričan je generalni sekretar Pokreta Evropa sad Boris Pejović.

  • Reakcija Kneževića očekivana, dogovoriti brzu rekonstrukciju Vlade
    on 25/05/2024 at 15:05

    Odluka Demokratske narodne partije (DNP) o suspenziji dalje podrške Vladi Milojka Spajića do ispunjena njihovih zahtjeva za politikologa Vladmira Pavićevića je očekivana. Kao najbolji način da se izađe iz nastale situacije vidi dogovor i relativno brzu rekonstrukciju Vlade.

  • "Politički odgovorno da DNP i NSD prekinu podršku Vladi"
    on 25/05/2024 at 14:31

    Nakon izglasavanja Rezolucije o Srebrenici postalo je jasno da Pokret Evropa sad (PES) baštini sve političke prioritete Demokratske partije socijalista (DPS) i politički je odgovorno da Demokratska narodna partija (DNP) i Nova srpska demokratija (NSD) prekinu podršku Vladi i da se organizuju vanredni parlamentarni izbori, poručio je lider Pokreta za promjene (PzP) Nebojša Medojević.

  • DNP: Suspenzija podrške Vladi do ispunjenja zahtjeva
    on 25/05/2024 at 11:28

    Predsjedništvo Demokratske narodne partije (DNP) najoštrije je osudilo odluku Vlade Crne Gore da u Generalnoj Skupštini UN–a glasa za Rezoluciju o genocidu u Srebrenici i zato jednoglasno donijelo odluku o suspenziji podrške Vladi Milojka Spajića do ispunjenja zahtjeva a saopštili su i da neće podržati rekonstrukciju Vlade najavljenu za jun mjesec.

  • Nastavak podrške SAD od vitalnog značaja za stabilnost Crne Gore
    on 25/05/2024 at 10:28

    Nastavak podrške SAD od vitalnog značaja za bezbjednost i stabilnost Crne Gore, kazao je ministar pravde Andrej Milović.

  • "Spajić pokazao da će opet prevariti srazmjerne penzionere"
    on 24/05/2024 at 20:41

    Iako je najavio povećanje minimalnih penzija za srazmjerne penzionere, odbijanjem predloga poslanika Građanskog pokreta URA kojim je predviđeno povećanje i srazmjernih penzija na 450 eura, Spajić i njegova Vlada su pokazali da će opet prevariti korisnike srazmjernih penzija, kazao je šef poslaničkog kluba Građanskog pokreta URA Miloš Konatar.

  • "Vlada posvećena izgradnji ekonomskog, društvenog, političkog i kulturnog ambijenta"
    on 24/05/2024 at 20:09

    Vlada Crne Gore posvećena je izgradnji ekonomskog, društvenog, političkog i kulturnog ambijenta koji će omogućiti da se mladi ljudi koji se obrazuju u inostranstvu vrate u Crnu Goru, kako bi u u svojoj zemlji nastavili da rade i stvaraju. To je poručio ministar vanjskih poslova Filip Ivanović na panel diskusiji „Upoznajmo Evropsku uniju iz perspektive Erasmus plus korisnika“.

  • Mujović sjutra u radnoj posjeti Trebinju
    on 26/05/2024 at 20:04

    Ministar energetike i rudarstva Saša Mujović, boraviće sjutra u radnoj posjeti Trebinju, na poziv kolege iz Republike Srpske, Petra Đokića.

  • ASP: Ministarstvo energetike već dvije godine krši zakon
    on 26/05/2024 at 14:25

    Ministarstvo energetike i rudarstva već pune dvije godine krši Zakon o energetici i ne donosi Nacionalni klimatski i energetski plan, kao strateški dokument iz ove oblasti, dok zapisnici sa sjednica radne grupe zadužene za njegovu izradu pokazuju da se budući rad Termoelektrane (TE) Pljevlja prikazuje kao jedno od ključnih pitanja, jer se mora planirati postepeno ukidanje proizvodnje električne energije na ugalj, ocijenili su u NVO Akcija za socijalnu pravdu.

  • Fabrika peleta i briketa - kratko poslovanje, prazni pogoni i oštećeni radnici
    on 26/05/2024 at 09:12

    Vijest da će se u Pljevljima proizvoditi pelet i briketi od uglja optimistično je, prije nešto više od godinu, dočekana u tom gradu. Pogoni su, međutim, radili svega nekoliko mjeseci.

  • U ICT oblasti radi 9,8 miliona stručnjaka širom EU
    on 25/05/2024 at 20:50

    U oblasti informacione i komunikacione tehnologije (ICT) širom Evropske unije u prošloj godini radilo je 9,8 miliona stručnjaka, objavio je Eurostat.

  • Peranović: Ne planira se povećanje opšte stope PDV-a
    on 25/05/2024 at 14:17

    VD direktora Poreske uprave Sava Laketić naglasio je značaj računovodstveno-revizorske profesije u implementaciji poreskih propisa, poručujući da se intezivno radi na reforemi sveobuhvatnog poreskog sistema. On je to kazao na zatvaranju Simpozijuma Računovođa i revizora, koji je minula tri dana održan u Ulcinju.

  • Likvidna aktiva banaka u februaru 1,49 milijardi eura
    on 25/05/2024 at 13:19

    Likvidna aktiva banaka u februaru je iznosila 1,49 milijardi eura, što je 2,69 odsto manje nego u januaru.

  • Kvadrat stana skuplji za 630, plate veće 315 eura
    on 25/05/2024 at 11:13

    Od prvog kvartala 2019. godine do aprila ove godine prosječna tržišna cijena metra kvadratnog stana u novogradnji u Crnoj Gori porasla je za skoro 630 eura, pokazuje zvanična statistika.

  • Spajić: Trajekt Crna Gora – Italija kreće 3. jula
    on 25/05/2024 at 08:47

    Trajekt Crna Gora – Italija kreće 3. jula, najavio je premijer Milojko Spajić.

  • Reformom upisa radnog staža uštedjela bi i država i privreda
    on 25/05/2024 at 08:46

    Privredna komore Crne Gore organizovala je studijsku posjetu institucijama u Srbiji, a cilj posjete bilo je upoznavanje sa reformom upisa radnog staža koja je sprovedena u toj susjednoj državi.

  • Za 11 bivših "dakićevaca" po 2.000 eura
    on 25/05/2024 at 06:32

    Ustavni sud Crne Gore donio je Odluku kojom obavezuje Ministarstvo finansija da bivšim radnicima fabrike "Radoje Dakić" isplati po dvije hiljade eura na ime nematerijalne štete zbog povrede prava iz člana 32. Ustava i člana 6. stav 1. evropske Konvencije. To se navodi u informaciji koju je Vlada usvojila na jučerašnjoj sjednici u vezi izvršenja odluke Ustavnog suda od 24. oktobra 2023. godine.