IZBJEGLICE NA BALKANU

Izbjeglice iz Avganistana, Pakistana, Iraka, Sirije ostale su na Balkanskoj ruti. Ima ih u prihvatnim centrima Srbije, Bosne i Hercegovine i Makedonije. Sa njihovim zivotom upoznali su se novinari regiona, u okviru Balkan medija karavana.

U kampu u Vranju se nalazi i dvadesetdvogodisnja djevojka, koju svi zovu Sonja. U Avganistanu je radila kao akuserska sestra, a onda je sa porodicom odlucila da preko Irana, Turske i Bugarske krene putem kojim su ranijih godina prosle na stotine hiljada njihovih sunarodnika.

“Avganistan je u ratu, to zna cijeli svijet. Za nas, to znaci da ne mozemo, na primjer, da idemo autom od grada do grada, jer nas Talibani mogu ubiti. Kada izademo iz kuce, mi ne znamo da li cemo se vratiti, da li cemo ponovo vidjeti porodicu. Ovdje nam je dobro, dobri su ljudi, ali ovdje nema buducnosti. Ne daju nam pasos, ne daju nam drzavljanstvo. Voljela bih da jednog dana imam sopstvenu bolnicu koja ce pomagati siromasnima i zrtvama rata”, kazala je Sonja.

Situacija u Makedoniji je mnogo drugacija nego sto je bila 2015. i 2016. Njih nema mnogo u prihvatnim centrima i kampovima.

“Svakodnevno se suocavamo sa velikim brojem ilegalnih ulaza i izlaza u Sjevernoj Makedonji”, rekla je Stojne Atanasovska Dimiskovska iz NVO Otvorena porta – La strada.

Cim se prede u Srbiju broj migranata raste zbog velicine zemlje i zbog broja kampova koji u Srbiji postoje.

“U prihvatnim i azilnim centrima u Srbiji je nesto preko 3.000 migranata i azilanata i van centara ih je nesto preko 400”, kazao je Goran Ciric iz Komesarijata za izbjeglice i migracije Republike Srbije.

Najdramaticnija situacija je trenutno u Bosni i Hercegovini, tacnije u Bihacu gdje ima 400 formalna i neformalna kampa. Situacija je slicna onoj kakva je bila u martu ili aprilu 2016. godine, nakon sto su granice zatvorene i nakon sto su ljudi iz Avganistana, Pakistana, Iraka, Irana i Sirije ostali zaglavljeni na ruti na kojoj su se tada nasli.

Prilikom neuspjelih pokusaja prelaska granice vracaju se u kamp u losem zdravstvenom stanju.

“Neko od njih dolazi u losem stanju, izmoreni, povrijedeni”, rekao je kamp menadzer u prihvatnom centru “Sedra” Mile Cilikovski.

U kampu “Bira”, neka potpuno drugacija slika. Hale danas mrtve fabrike za proizvodnju bijele tehnike “Bira”, sada su ogromna cekaonica za vise od 1.700 migranata, koji se nadaju nastavku puta ka EU. Atmosfera je moze se reci vasarska. Odzvanja arapska muzika, tarabuke i gitara. Pod satorima, u hali, igra se sah, slikaju se slike, a prekoputa se igraju fudbal i odbojka. Sve je vise formacija da ce ovaj prihvatni centar biti zatvoren sredinom novembra.

Posjeta prihvatnom centru “Bira” ujedno je i zavrsetak Balkan medija karavana.