DOSTIGNUTI REKORDI

Za rekordno visoke temperature koje su navodno izmjerene na Antarktiku biće potrebno nekoliko mjeseci da se provjere, objavila je u nedjelju meteorološka agencija Ujedinjenih nacija, prenosi Anadolija.

Džonatan Fouler, portparol Svjetske meteorološke organizacije rekao je da mjerenja koja su izvršili istraživači iz Argentine i Brazila ranije ovog mjeseca moraju proći formalni postupak kako bi se osiguralo da ispunjavaju međunarodne standarde.

“Do formalne odluke da li se radi o rekordnim temperaturama ili ne vjerovatno će proći nekoliko mjeseci“, naglasio je Fouler.

Naučnici u argentinskoj istraživačkoj bazi Esperanca, na sjevernom vrhu Antarktičkog poluostrva, 6. februara izmjerili su temperaturu od 18,3 stepeni Celzijusa. Prethodna rekordna temperatura izmjerena tamo je bila 17,5 stepeni u martu 2015. godine.

Istraživači iz Brazila tvrde da su prošle sedmice izmjerili temperaturu od 20,75 stepeni Celzijusa blizu poluostrva, čime je oboren rekord u cijelom antarktičkom regionu, koji je zabilježen 1982. godine i iznosio je 19,8 stepeni Celzijusa.

Fouler je pojasnio da će oba nova mjerenja morati biti proslijeđena profesoru Rendalu Serveniju, istraživaču sa Državnog univerziteta u Arizoni, koji pregleda prijavljene temperaturne zapise za Svjetsku meteorološku organizaciju.

“Zatim on dijeli podatke sa širom grupom naučnika koji će pažljivo procijeniti dostupne dokaze i raspravljati o osnovanosti i problemima promatranja. Procjena obično traje šest do devet mjeseci, nakon čega bi Cerveny formalno ili prihvatio ili odbacio potencijalni ekstrem“, rekao je Fowler.

Prošle godine, značajan izvještaj UN-ovog Međuvladinog panela za klimatske promjene (IPCC) upozorio je da su stotine miliona ljudi ugrožene od povećanja nivoa mora, dok se tope polarne ledene kape Zemlje.

NAUČNICI UPOZORAVAJU

Svake godine osam miliona tona plastike završava u okeanima, a naučnici upozoravaju da ono što obično vidimo kako se akumulira na morskoj površini je manje od vrha ledenog brijega, možda pola posto ukupne količine.

Prizori kućnog otpada koji pluta u velikim nakupinama smeća na otvorenom moru ili je zapleten oko kitova i ptica pretvorili su zagađenje plastikom u jedno od najpopularnijih ekoloških pitanja na svijetu. Već najmanje desetak godina najveće pitanje među naučnicima koji proučavaju morsku plastiku nije zašto je plastika u okeanima tako obilna, nego zašto nije. Ono što naučnici mogu vidjeti i izmjeriti, plutajuće smeće i plastični otpad na plažama, predstavlja samo mali dio ukupne količine plastike koja završava u moru, za Gardijan piše Stefan Burni.

Erik Van Sebile, okeanograf sa Univerziteta Utreht kaže da karte okeana prestaju na površini, a nedostaju pouzdani podaci o tome koliko je plastike na kojoj lokaciji. Postaje očito da plastika u velikim količinama završava u dubljim dijelovima okeana, ukopana u sediment na morskom dnu i raspršena poput oblaka prašine u dubinama.

Možda je najstrašnije, kaže Helge Nieman, biogeohemičarka sa Holandskog kraljevskog instituta za istraživanje mora, to što se plastika može raspasti na toliko male dijelove da ih jedva možemo detektovati. U tom trenutku, kaže Nieman za Gardijan “plastika postaje više hemikalija otopljena u vodi nego što pluta u njoj”.

“Oko 440 kilometara obale, koja se proteže od vrata San Francisko Beja, pored otvorenih voda Monterej Beja do slikovitih planina i šuma Big Sura, kopnena je granica najvećeg američkog morskog rezervata. Svakome ko posjećuje plaže oko Santa Kruza ili se vozi obalnom cestom ima utisak netaknute prirode. Ali to nije cijela istina” napominje Burni.

U posljednje dvije godine, naučnici s obližnjeg Monterej Bej Akvarijum istraživačkog instituta koriste prilagođene podmornice na daljinsko upravljanje kako bi uzimali uzorke gotovo nevidljive plastike koja pluta duboko ispod površine.
“Samo zato što je ne možemo vidjeti ne znači da ona nije tamo”, kaže Anela Čoj, profesorica okeanografije sa Univerziteta Kalifornija u San Dijegu, te vodeća istraživačica na projektu. Ispod onoga što ona naziva površinom kože okeana podmornice pažljivo filtriraju morsku vodu i stvaraju sliku o tome što je u njoj.

Njena ekipa otkrila je da se na dubini od 200 metara u svakom litru vode nalazi se gotovo 15 komada plastike, slično količini koja se nalazi na površini u takozvanom zakrpama smeća. Plastika se nalazila i u uzorcima koje su podmornice uzimale i na maksimalnoj dubini od 1.000 metara. Ali to je tek početak potrage.

“Nakon dvije do tri godine rada, imamo samo jedan set uzoraka jednog dijela svjetskih okeana”, kaže Čoj za Gardian.

Rad ove grupe naučnika među prvima je prebrojao tačnu količinu plastike ispod površine okeana, te pokazao da plastičnog otpada ima u izobilju i u većim dubinama. Naučnici su godinama spekulisali o tome.

Ričard Tomson, okeanolog koji je 2004. godine prvi skovao izraz “mikroplastika” kako bi opisao teško primjtne dijelove dužine ispod dva milimetra, sugerisao je da se velike količine mogu pronaći u dubini okeana i na morskom dnu.

U radu grupe koju predvodi Van Sebile iz 2017. godine, nastavlja Burni, na temelju količine plastike koja dolazi u okean i potencijalnih načina na koje može potonuti, predviđa se da je od 1950. ispod površine završilo 196 miliona tona plastike.

Sljedeći su koraci pokazati odakle dolazi plastika i utvrditi kako se s površine, gdje ju je relativno lako pronaći i pratiti, kreće prema dubinama. Konvencionalno je mišljenje da je vrlo teško pratiti okeansku mikroplastiku do njenog izvora. Međutim, čak i vrlo mali komadići plastike ne moraju izgledati isto. Istražujući kako se lasersko svjetlo raspršuje kad udari u različite komadiće plastike, istraživači mogu stvoriti svojevrstan otisak prsta.

Plastika pronađena u Monterej Beju, na primjer, nije sličila plastici koja se koristi u lokalnoj ribolovnoj opremi, nego se uglavnom radilo o polietilen tereftalatu (PET), polimeru koji se koristi u jednokratnoj ambalaži, što znači da vjerovatno dolazi s kopna, piše Gardian.

ZVIJEZDA TEHNO SCENE

Berlinska zvijezda tehno scene Anja Šnajder nastupila je sinoć u Kolektoru, u Podgorici. To je prva žurka u ovoj godini u organizaciji Konektor events-a i Glavnog grada, koja je, kako je saopšteno, izazvala je sjajne reakcije svih ljubitelja elektronske muzike.

“Podgorička publika je, sada već treći put, zahvaljujući uspješnoj saradnji Glavnog grada i organizacije Konektor, bila u prilici da uživa u elektronskom zvuku i atmosferi kojom se mogu pohvaliti i veći evropski gradovi”, saopšteno je iz PG biroa.

Lokalnu podršku su činili DJ Proximus i P.S. koji su kao mnogo puta do sada pokazali da su kvalitetni domaći izvođači koje publika voli.

“Sve je bilo fantastično, hvala vam na pozivu i hvala publici na dobroj energiji, sugurna sam da ću ponovo doći u Podgoricu”, istakla je Šnajder po završetku svog seta.

U saopštenju se navodi da je žurka, sa simboličnim nazivom „Connect your Love“, bila rasprodata 48 sati prije početka, što je bio slučaj i sa prethodnom žurkom koja je realizovana u novembru prošle godine sa holandskom zvijezdom Elkeom Kleijnom.

“Veliko interesovanje mladih ljudi, koji dolaze ne samo iz Podgorice i Crne Gore, pokazuje da projekat Konektor ima veliki potencijal i da je za samo par mjeseci postao novi brend noćnog provoda u Podgorici. To nas dodatno obavezuje da i u organizaciji sljedećih žurki, kojih će u ovoj godini biti još sedam, publici ponudimo sjajnu produkciju, poznata imena iz svijeta muzike i standardno dobru atmosferu”, kazali su iz PG biroa.

GRAĐANI SAD

Građani Sjedinjenih Američkih Država (SAD) su, prema prognozama analitičara, na Dan zaljubljenih potrošili oko 27,4 milijarde USD.

To je veliki skok u odnosu na prošlu godinu, kada je potrošeno više od 20,7 milijardi USD, i daje „vjetar u leđa“ trgovcima, jer ukazuje na rast povjerenja kod potrošača, što su dobre vijesti za ekonomiju, prenosi Capital.ba.

Dan zaljubljenih bi, prema prognozama, trebalo da bude rekordan po potrošnji. Amerikanci su 2018. potrošili 19,6 milijarde USD, 2017. godine 18,2 milijardi, a 2014. godine 18,6 milijardi USD.

Od prošle godine se povećao i broj ljudi koji će proslaviti praznik, pa sada iznosi 55 odsto populacije. Rekord je zabilježen 2009. godine, kada je 63 odsto građana SAD slavilo.

Prema izvještaju Nacionalne federacije za maloprodaju SAD, 62 odsto ljudi starosti od 35 do 44 godine će na neki način obilježiti ovaj praznik, što je veći procenat nego onih u grupi od 25 do 34 godine, od kojih će slaviti 60 odsto.

Sa druge strane, samo 46 odsto starijih od 65 godina će slaviti Dan zaljubljenih.

Zaljubljeni će, prema procjenama, trošiti rekordnih 196 USD po osobi, dok je prošle godine ta suma iznosila 161 USD. Najmanje su trošili 2009. godine, svega 102 USD po osobi.

Kao i ranije, muškarci troše više od žena, 291 prema 106 USD.

“NO TIME TO DIE”

Mlada američka pjevačica Bili Ajliš, dobitnica muzičkih nagrada Gremi na ovogodišnoj ceremoniji, danas je predstavila zvaničnu pjesmu novog filma o čuvenom agentu 007, Džejmsu Bondu.

Pjevačica je zajedno sa bratom Finijesom O’Konelom komponovala i snimala pjesmu “No Time To Die” koja se zove kao i film. Pjesma sadrži grundž melanholiju koja je već prepoznatljiva za mladu pjevačicu.

Bili Ajliš koja ima tek 18 godina i pjeva u novom žanru pank-rok stila, već je postala nova vrsta pop zvijezde. Ona je ove godine dobila nagrade Gremi u nekoliko kategorija, među kojima za album godine, pjesmu godine, muzički snimak godine i otkriće godine.

Ona je najmlađa umjetnica koja je snimila muziku za film o Džejmu Bondu, čiji novi nastavak izlazi u aprilu. To je peti i vjerovatno posljednji film za Danijela Krejga koji glumi čuvenog britanskog agenta.